เรื่องเสียว เย็ดสาวใหญ่ ทั้งฟิตทั้งดูดรัดอย่างนี้ผมเหมาทั้งคืนดูซีรีย์

ผมชื่อ ขุน เป็นคนอีสานผิวสีคล้ำ แม้กระนั้นสูงใหญ่ สูง 178 เซนติเมตร หนัก 70 กิโลกรัม หล่อแบบพระเอกบ้านนอก เพราะว่าความที่บ้านเราจนถึง ผมเรียนจบ ม.3 ผมก็จำต้องออกมาดำเนินการ วันนั้นผมกลับจากงาน พ่อเรียกเข้าไปไหว้ คุณนายยุพิน แล้วสั่งว่า
”ขุนพรุ่งนี้เธอไปออกงาน ตามคุณนายไปดำเนินการกรุงเทพมหานคร”
”พ่อ”
”เธอไม่ต้องถาม ปฏิบัติตามพ่อสั่งเพียงแค่นั้น”
สมัยเป็นทหาร พ่อดำเนินการรับใช้นายพลท่านหนึ่ง ถึงแม้พ้นกฏเกณฑ์แล้วยังทำต่อ นายพลกับคุณนายยุพิน มีพระคุณกับบิดามารดามากมาย พ่ออยู่กับท่านถึงเบญจเพส ก็สมรสกับแม่ แล้วขอแยกตัวออกมาดำเนินการเลี้ยงลูกภรรยา ส่วนคุณนายเป็นภรรยาคนที่สองของนายพล อายุเพิ่ง 40
’20 ปีแล้วที่พ่อไม่ได้ทดแทนพระคุณท่าน ลูกไปทำแทน พ่อจะได้ไม่เป็นคนอกตัญญู’ พ่อเรียกผมไปคุย
‘เธอไปดูแลคุณนาย อย่าให้คนใดมารังมึงเพียงแค่นั้น’ ผมเงียบ แม้กระนั้นข้อเท็จจริงผมก็รักความถูกต้อง เจอคนใดโดนรังแกอดเข้าช่วยไม่ได้

พรุ่งนี้ผมปฏิบัติหน้าที่ขับขี่รถให้ท่านนายจนกระทั่งกรุงเทพมหานคร
ผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วนั่งรอคอยเกือบจะ 10 นาที คุณนายยุพิน จึงลงจากชั้นบนมาห้องทำงานกับกลิ่นน้ำหอม มึงอยู่ในชุดลำลองอยู่บ้านสบายๆผ้าเป็นมันวาวละเลื่อมตา ลวดลายดอกไม้ ผมเกือบจะไม่เชื่อนี่คือคุณนายยุพิน หญิงหน้าเครียดที่เจอเมื่อวานนี้แล้วก็เมื่อเช้า
‘สงสัยอะไรจ๊ะขุน’
‘เปล่าขอรับคุณนาย’ ผมละล่ำละลัก
‘ขอเหอะอย่าเรียกคุณนายเลย เรียกว่าพี่หรือน้าดียิ่งกว่า’
‘ขอรับคุณน้ายุพิน’
‘ตัดให้สั้นเหลือน้าคำเดียวได้ไหม’
‘ขอรับ…ๆ’ น้ายุพิน หัวเราะคงขำที่ผมทั้งสัญญา แล้วก็พยักหน้าพร้อมไม่หยุด
‘ขุนมีบทบาทขับขี่รถให้น้าไปธุระ จ่ายกับข้าว ถ้าน้าไม่ไปไหนก็นอนดูโทรทัศน์เฉยๆ’
‘มีงานแค่นี้หรือขอรับ?’ ผมสงสัย
‘มีอีกนิดคือน้าไล่คนขับเก่าออกเพราะว่าทุจริต หลานมันเป็นคนติดยาแถวนี้มาขู่ จึงให้ขุนช่วยคุ้มกัน’ ผมพยักหน้า
‘ค่ำๆผมจะลองไปเดินตลาด’
‘ดูแลตัวด้วย’

ก่อนมืดผมไปเดินตลาด เจอเพื่อนเก่าที่มาจากอีสาน มันเชิญชวนผมกินเหล้า เราคุยกันหลายเรื่อง มาสรุปที่งานใหม่ของผม พักใหญ่ก็ได้ข่าวสารลูกคนขับตัวแสบ กลับมาผมจึงโทร ขอคำแนะนำพ่อให้หาข่าวสารลึกกว่าเก่า 2 วันจึงให้ไปพบเพื่อนพ้อง
‘รอคอยสามวัน’ เพื่อนพ้องพ่อสัญญาแล้วเขาพาไปพบพี่เตี้ยง คนดังใกล้บ้านน้ายุพิน
‘ผมฝากหลานคนนึง…ลูกพี่เข้มพี่จำได้ใช่ไหม…’
สรุป เรื่องก็สงบแม้กระนั้นโดยดี

ผมรายงานหัวข้อนี้ให้น้ายุพิน ทราบครึ่งเดียวแบบสรุป
‘ผมรู้ข่าวว่าพวกนั้นเค้าย้ายไปอยู่ที่อื่นๆแล้วขอรับ…ผมจะอยู่อีกสักเดือนถ้าไม่มีอะไรขอกลับ ครับผม’
‘กลับไม่ได้ ฉันข้อตกลงกับพ่อเข้มแล้ว จะส่งเธอศึกษาต่อให้จบปริญญา’
‘ผม 19 ย่าง 20 แล้วครับผม’
‘อยู่เป็นเพื่อนน้าสัก 2-3 ปี บุตรสาวน้ากลับมาเมื่อไร ขุนค่อยแยกไปก็ได้’ น้ายุพิน เดินเข้ามากอดอย่างสนิทสนม กระซิบเสียงแหบๆข้างหู
‘ขุน…อยู่เป็นเพื่อนน้าก่อน’
ขณะโดนกอดผมมีประสบการณ์เพียงพอทำให้รับรู้ได้ว่า น้ายุพิน รังเกียจใส่ชุดข้างใน จึงจำต้องเกร็งตัวเองไม่ให้อะไรบางอย่างในตัวปรากฏ

‘เธอจำต้องอยู่เรียนให้ได้ปริญญา แม่เอ็งบนสรวงสวรรค์จะได้ภูมิใจ’ พ่อย้ำมาทางโทรคำศัพท์
เอาก็เอาวะ…ผมตกลงใจเรียนพิเศษแบบตลอดทั้งวัน ตั้งใจเรียนจนถึงลืมสิ่งที่มีความต้องการอะไรบางอย่างไปพักใหญ่ ผมเรียนม.4-5 แล้วก็ 6 แบบภาคค่ำ ก็ผ่าน ม.4-5 มาด้วยดี ก่อนวันสอบ ม.6 น้ายุพิน เรียกผมไปติวทุกคืน ชุดที่มีไว้สำหรับใส่นอนมึงปิดบังหน้าอก แม้กระนั้นสั้น จนถึงเวลาก้มจะเห็นกางเกงใน ผมไม่เห็นอกมึงแม้กระนั้นผมมโนภาพได้ไม่ผิด น้ายุพิน นมใหญ่ ยานหรือเปล่าไม่เคยเห็น มีหน้าท้องไม่มากมาย พักหลังมึงไปฟิตเนสวันแล้ววันเล่า ทุกคืนที่ไปติวผมจำต้องนุ่งกางเกงในซ้อน 2 ตัว แล้วก็แล้ว ผมก็สอบผ่าน ม.6 ได้ตามที่หวัง น้ายุพิน กอดหอมแก้มผมต่อหน้าผู้อื่นขณะไปดูผลจากการสอบ

‘น้าขอรับพรุ่งนี้ผมจะกลับไปคัดเลือกทหาร’ ผมบอกน้ายุพิน ข้างหลังรับประทานอาหารเย็น
‘ถ้าโดนทหารผมคงจำต้องดร็อปเรียน’
‘ 3 ทุ่มไปพบน้าที่ห้อง’ ถึงเวลาผมไปตามคำสั่งน้ายุพิน กำลังซอกซอยไพ่อยู่
‘กลัวเป็นทหารมั้ย’
‘กลัวขอรับ…ผมอยากเรียนจบก่อนไปเป็นทหาร’
‘อธิษฐานเรื่องทหารแล้วจับไพ่สิ น้าจะมองให้’ ผมปฏิบัติตามน้ายุพิน บอกในห้องเงียบกริบประเดี๋ยวเดียว
‘ดีอกดีใจด้วยนะที่เธอไม่ต้องเป็นทหาร’ น้ายุพิน กล่าวแค่นั้นแล้วรวบไพ่
‘จริงหรือขอรับ…ผมเชื่อว่า’
‘จริง…ถ้าขุนไม่เชื่อพนันกันเอามั้ย’
‘ผมขาดเงินพนัน’
‘ไม่ต้องมีเงิน ถ้าน้าแพ้จะให้ค่าชดเชยขุน 5 หมื่น แม้กระนั้นถ้าขุนแพ้ เพียงแค่เปิดไฝที่สะโพกให้น้ามองก็เพียงพอ’
ไฝที่สะโพก? ตูไม่เคยมี น้ายุพิน มาท้าพนัน ผมนั่งยิ้มตลอดทางกลับกรุงเทพมหานคร ผมจับได้ใบดำไม่ติดทหาร จึงไม่ได้เล่นวันสงกรานต์ตามข้อตกลงกับน้า

เมื่อผมเข้าบ้านตอน 2 ทุ่ม น้ายุพิน รออยู่ในห้องพักผ่อนชั้นบนที่มีเพียงแค่ป้าเนียน(คนใช้)เพียงแค่นั้นมีสิทธิ์เข้าไป
‘ล็อกประตูด้วย’ ผมหันไปล็อกประตู บนโต๊ะมีของกินดีๆหลายสิ่งหลายอย่าง แล้วก็ไวน์ที่คนรวยถูกใจกิน
‘ดีอกดีใจด้วยที่ไม่ติดทหาร’ น้ายุพิน ชนแก้วไวน์กับผมดื่มรวดเดียวหมด
‘นี่เงิน 5 หมื่นถ้าขุนไม่มีไฝที่ก้นหยิบเอาไป แม้กระนั้นถ้ามีต้องแก้ผ้าให้น้าพิสูจน์อีกเม็ดที่ไอ้โน่นของขุน’
‘ไปอาบน้ำก่อน’
ผมอาบน้ำเช็ดตัวสะอาด มองดูก้นตัวเองหลายคราไม่เจอไฝสักเม็ด น้ายุพิน ผลักผมกลับเข้าห้องสุขาส่งกระจกส่องหน้าอันเล็กให้
‘มองสิว่าไฝใช่ไหม’ ผมยื่นกระจกไปซอกก้นเจอไฝดำๆเม็ดหนึ่งจริงๆ
‘น้ายุพิน ทราบได้ไง’
‘ตามตำราเพศชายอย่างขุนจะมีไฝ 2 เม็ด หน้าหนึ่งข้างหลังหนึ่ง เขาเรียกว่าไฝภรรยาหลง’ น้ายุพิน ลากผมออกมาจากห้องสุขามานั่งดื่มกินสังสรรค์จับใบดำต่ออีกเกือบจะชั่วโมงไวน์หมดขวด
‘ถึงเวลาให้น้ายุพิน พิสูจน์แบบเรียนแล้ว’
‘น้าจะให้ผมแก้ผ้าจริงๆ’
‘คนใดว่าพูดเล่น’
‘ผมอายขอรับ…’
‘แก้คนเดียวอายหรอ…ถ้าเช่นนั้นน้าแก้เป็นเพื่อนก็ได้…ขุนถอดก่อน’
ผมเล่นตัวไม่ยินยอมถอด น้ายุพิน เข้ามาดึงชุดผมออกหมด แล้วมึงปลดสายชุดที่มีไว้สำหรับใส่นอนชีฟองลงจากบ่า เราเป็นเด็กแรกเกิดไม่ใส่เสื้อผ้า น้ายุพิน อายุ 40 นมใหญ่อย่างที่ผมเคยสังเกตุ คล้อยนิดนึงเพียงแค่นั้น มีหน้าท้องไม่มากมาย สะโพกผายกว้าง แล้วก็ตรงเนินโคกนั้นเป็นเขาหัวโล้นไม่มีขนแพทย์ยขึ้นซักเส้นขอรับ

‘ไม่ต้องอาย’
น้ายุพิน กล่าวขณะจับท่อนเอ็นของผมกลับหาไฝ เพียงแค่มึงจับกลับเพียงแค่นั้น ท่อนเนื้อน่วมๆของผมขยายตัวชูชันเข็งแข็งอย่างกับเป็นกระบองของยามขึ้นมาทันที แม้กระนั้นน้ายุพิน ก็ทำไม่พึงพอใจ ยังกลับหาไฝภรรยาหลงของมึงถัดไป
‘นี่ไงเม็ดเบ้อเร่อ’ มึงพูดเสียงสั่นแม้กระนั้นผมเสียวจี๊ดเมื่อนิ้วมือมึงเขี่ยไฝที่ยอดหัวถอก

น้ายุพิน กำกระบองท่อนยักษ์ของผมไว้มือชั้นยอด อีกมือเขี่ยตรงปลายหัวถอกผม ส่งผลให้ผมเสียวจี๊ดขึ้นทันที
‘น้าหาไม่เจอใช่ไหมขอรับ’ ผมกัดฟันกล่าว
‘พนันกันอีกเอาไหม?’ น้ายุพิน ท้าเพิ่มเดิมพันกับผมอีก
‘ผมเหลือแค่ตัวไม่มีอะไรพนันแล้ว’
‘มี…นี่ไง’
ท่อนควยในมือน้ายุพิน ถูกดึงจนถึงมันยืดออกมาคืบกว่า แล้วโดนเขย่าเล่นทำให้ท่อนควยผมแข็งตัวขึ้นอีกรอบทันที ผมเสียวมากมายอยากจะบอกให้มึงหยุดหาไฝ แม้กระนั้นน้ายุพิน ยังกลับหาไฝถัดไป
‘น้าขอรับน้า…อย่าแกล้งผม…ปล่อยมือเหอะ…ผม…’
‘เราพนันกันใช่ไหม หาไม่เจอน้าเสียเงินห้าหมื่น น้าก็จำต้องค้นให้ถี่ถ้วนซี่’
‘ผมไม่เอาห้าหมื่นของน้าแล้ว ปล่อยของผมเหอะ’
ผมครวญคร่ำอีกรอบเพราะว่าจะกลั้นอารมณ์ไม่ไหวแล้ว อยากจับท่อนควยยัดให้มึงดูดแม้กระนั้นไม่กล้า ได้แม้กระนั้นครวญคร่ำ
‘เห็นใจผม…ปลดปล่อยผมเหอะคร้าบคุณน้า’
น้ายุพิน ไม่สนใจ ควานไฝถัดไปเมื่อไม่เจอ จึงใช้นิ้วถลกเปลือกออกจนถึงหัวถอกโผล่ออกมา
‘นี่ไงหาตั้งนานแอบซ่อนอยู่นี้เอง…มองกับตาซะสักครู่จะกล่าวหาน้ามั่ว’
น้ายุพิน จักจี้นิ้วที่รอยหยักตรงหัวที่หนังเปิดอ้า จับท่อนเอ็นผมลากไปห้องสุขาเอากระจกเล็กมาส่อง จึงได้เห็นจุดดำๆค่อนออกมาทางหัวถอกจุดหนึ่ง
‘ตามตำราเขาเรียกไฝภรรยาหลงจำให้ดี’
เจอไฝเม็ดสำคัญแล้วน้ายุพิน เปลี่ยนไปเป็นอีกคน ปล่อยมือจากท่อนเอ็นผม ออกมาสวมชุดนอนนั่งดื่มไวน์ต่อ อย่างกับเมื่อ 5 นาทีก่อนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมยังไม่หายมึนงง แม้กระนั้นก็พยายามทำให้หำยักษ์ของผมหดตัว แม้กระนั้นมันไม่ยินยอม กลับแข็งสู้ดวงขึ้นมาอีก จึงออกมาหยิบเสื้อกางเกงจะเดินหลีกเลี่ยงออกไปจากห้อง
‘ไปไหนจ๊ะขุน…มานั่งกินไวน์ต่อ’
‘ไม่ได้ขอรับ…ถ้านั่งดื่มต่อผมต้องเป็นคนหยาบช้า’
‘พ่อคนดี…มา…มานั่ง…’ น้ายุพิน ลากแขนผมไปนั่งที่เบาะยาว
‘ให้น้าช่วยเอาไหม’
‘น้าช่วยผมไม่ได้… ผมย้ำหนักแน่น’
‘เพราะเหตุใดช่วยไม่ได้…ขุนปวดท่อนเอ็นใช่ไหม’ น้ายุพิน แล้วเอาถามมือคว้าท่อนเอ็นของผม
‘ทำใจสบายๆ…นึกว่าท่องเที่ยว…น้าจะช่วยทำให้ขุนหายปวดหำเอง’
น้ายุพิน ทำตาเยิ้มราวกับนางร้ายในโทรทัศน์ ที่อยากถูกพระเอกปล้ำ ให้ตายเหอะน้ายุพิน ที่แสนดีของผมเปลี่ยนเป็นสาวกระหายรัก ทำลิ้นพลิ้วไหวสัมผัสหัวถอกที่โผล่ออกมาจากหนังหุ้มปลาย ทำให้ผมเสียวจี๊ดเป็นประเดิมก่อน แล้วจึงตวัดลิ้นไปบริเวณหัวควยแล้วก็รอยควั่น ผมเห็นกระจ่างเพราะว่าน้ายุพิน กำหนดทำเพื่อโชว์ฝีมือ
‘โอ้ว….ซี้ดดด….เสียวหัวควยจังขอรับน้า’ ผมพลั้งปากพูดคำหยาบคายออกไป แม้กระนั้นน้ายุพิน ก็ไม่ว่าอะไร
ผมโดนลิ้นตวัดเลียรอบหัวถอกกับรอยหยักไม่กี่รอบผมก็ครวญคร่ำ น้ายุพิน แหงนหน้ามองดูผมแล้วยิ้ม แม้กระนั้นยิ้มไม่ถนัดหรอกขอรับเพราะว่าปากมึงอมท่อนควยผมเข้าไปครึ่งลำ แล้วมึงก็รูดริมฝีปากออกมา น้ายุพิน รูดปากกับท่อนควยผมเข้าออกแบบเบาๆไม่ดูดร้ายแรงราวกับทีแรกๆ ผมถอนใจ ด้วยทีแรกๆกลัวตัวเองจะโดนดูดน้ำหมดตัวในเวลา 3 นาที เนื่องจากว่าแรงดูดที่ทำให้เสียวร้ายแรงในตอนแรกหายไป ผมนอนสบายๆตั้งอกตั้งใจทรหดอดทนให้นานที่สุดเพื่อลงทัณฑ์น้ายุพิน ให้ขากรรไกรค้างปิดปากไม่ลง โทษฐานที่แกล้งทำให้ผมเกือบจะบ้า เพราะว่าถ้าปล้ำมึงตอนโดนพาเข้าห้องสุขาไปค้นหาไฝภรรยาหลง ผมบางทีก็อาจจะโดนมึงไล่ออกจากบ้านไปและจากนั้นก็ได้ เมื่อผมสามารถอดกลั้นได้ปานนั้น มึงจึงเสนอตัวทำให้โดยไม่ต้องขอร้อง กำลังเพลินๆผมกลับเริ่มเสียวที่ท่อนควยร้ายแรงขึ้นมาอีกจึงเหลือบตามองดู น้ายุพิน ดูดท่อนควยผมจนถึงแก้มตอบ ทำให้แรงดูดมีเยอะขึ้น แล้วก็มึงกลืนท่อนควยผมลงไปได้ลึกกว่าเดิม น้ายุพิน ปลดปล่อยท่าทางให้ผมรู้สึกเสียวเยอะขึ้น มึงขยับปากกดหัวลงไป ท่อนควยผมก็หายเข้าปากน้ายุพิน ทีละเล็กละน้อย แล้วถอนออกมาเลียบริเวณราวกับพักผ่อนและจากนั้นก็กดปากลงไปอีก ท่าทางกลืนท่อนควยของน้ายุพิน คงได้รับการฝึกอบรมมาแน่ๆเลยขอรับ เพราะว่าหน่อไม้ผมไม่ธรรมดา เมื่อตอนอยู่ ม.3 ผมเคยวัดแข่งขันกับเพื่อนพ้อง ขณะนั้นท่อนควยผมมันยาวครึ่งไม้บรรทัดกว่าเลยได้เป็นแชมป์ห้อง ต่อมาเริ่มออกมาดำเนินการ มีประสบการณ์หลายคราเข้า ผมมีความคิดว่าท่อนควยผมมันยาวแล้วก็ใหญ่ขึ้นด้วย เวลานี้ท่อนควยผมที่ยาวเกือบจะ 7.5 นิ้วหายเข้าไปอยู่ในปากน้ายุพิน หมดเกลี้ยงเลยขอรับ มึงเบาๆชูหัวขึ้นลงกลืนท่อนควยผมได้อย่างชำนาญ แล้วผมก็จำต้องเด้งสะโพกถี่ๆสั้นๆเพราะเหตุว่าน้ายุพิน กลืนท่อนควยผมหมดอันแล้วกดไว้เฉยๆแม้กระนั้นในคอหอยมึงราวกับมีมือนวดทำให้เสียวจนถึงทนไม่ได้
‘น้าคะ…น้าขอรับ…น้าเก่งจริงๆ…ผมเสียว…เสียวควยมาก…’
ผมร้องครวญคร่ำ แล้วเอาสองมือกดหัวน้ายุพิน ให้อมท่อนควยผมอยู่อย่างนั้น แล้วผมก็เด้งเอวขึ้นลงเป็นการสอดท่อนควยเข้าปากแทนการให้น้ายุพิน ดูดเข้าออก ไม่ถึง 2 นาทีผมก็เสียวมากมายทนไม่ได้
‘ผมเสียววว…เสร็จแล้วขอรับน้า…โอ้วววว…น้ำแตกแล้ว…สนุกอย่างยิ่ง’

เมื่อน้ำแห่งความสำราญของผมหลั่งพลั่งพลูออกมาแล้ว ผมก็ปล่อยมือ น้ายุพิน ชูหัวขึ้นหน่อยเดียวแม้กระนั้นยังไม่คายท่อนควยผม ปลดปล่อยให้ท่อนควยผมพ่นน้ำแห่งความสำราญสีขาวๆเข้าไปในปากจนถึงหยุด น้ายุพิน จึงออกแรงดูดต่อจนถึงไม่เหลือน้ำในตัวผมอีกมึงจึงหยุด
‘เป็นไง…เพียงพอไหวมั้ย’ มึงพูดหนแรกข้างหลังเช็ดถูคราบเปื้อนแห่งความสำราญของผม
‘ยอดเยี่ยมขอรับ…ยอดเยี่ยมที่สุดเลย…ไม่เคยมีคนใดกลืนของผมได้หมดอัน…น้าเป็นแชมป์คนแรกขอรับ’
ผมลืมตัวดึงน้ายุพิน มากยิ่งขึ้นอดอ้าปากจูบตามติดมึงด้วยความสำราญสมใจอย่างที่สุด ถอนปากออกผมเห็นดวงตามึงเปล่าเปลี่ยวอย่างยิ่ง
‘น้า…น้าขอรับ…’ ผมรั้งไหล่ให้หันกลับมา
‘หายปวดท่อนเอ็นหรือยัง’ มึงถามเสียงเรียบ แม้กระนั้นผม
‘น้าไม่มีอารมณ์ร่วมตามผมเลยหรือขอรับ’
‘มีความรู้สึกว่าน้ามีไหมล่ะ’
‘มีแน่…มีมากมายด้วย’
‘น้าไม่มี…ปลดปล่อยน้า น้าจะไปล้างหน้า’
‘ผมไม่ให้ไป…ผมขอพนันกับน้าบ้างว่าน้าแฉะหมดแล้ว’
น้ายุพิน ฝ่าฝืนตัวจะไปห้องสุขา แม้กระนั้นผมดึงแกมานอนแทน แล้วเลิกชายเสื้อนอนขึ้น บริเวณเนินเขาหัวล้านชุ่มฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำหล่อลื่นของน้ายุพิน เช่นเดียวกัน
‘น้าช่วยผมแล้ว ครั้งนี้ผมขอช่วยน้าบ้างขอรับ’
‘ทำเป็นหรอ’ น้ายุพิน คีบขาไม่ยินยอมให้ผมยุ่ง

ผมเหลือบมองน้าลำดวนที่หลับตา 2 ขาหนีบหากัน แม้กระนั้นชายเสื้อนอนเปิด ตาผมจึงมาสะดุดเอาเนินหัวโล้นมีติ่งเนื้อสีคล้ำแลบออกมาราวกับเม็ดมะม่วงหิมพานต์ ผมก้มลงไปพบเม็ดมะม่วงหิมพานต์นั้นโดยไม่เอามือสัมผัสแม้กระนั้นตวัดปลายลิ้นสัมผัส น้ายุพิน ร้องบิดตัวหนีแม้กระนั้นผมเอามือกดสะโพกไว้แน่น
‘ขุนทำอะไรน้า..อย่